بازگشت به صفحه اصلی

كم كردن صداي كامپيوتر

اگر حداقل يك فن اضافي براي كامپيوتر خود نصب كرده باشيد. حتماً متوجه صداي اضافي آن شده ايد. فن اضافي براي گردش هواي بهتر و جلوگيري از افزايش حرارت كامپيوتر بسيار خوب است، اما مشكل   نويز يا صداي مزاحم هم وجود دارد، كه به كيفيت، دور و قدرت فني كه خريداري كرده ايد هم بستگي دارد.  مشكل ديگر اين است كه گرد خاك بيشتري وارد كامپيوتر شما مي شود. كه بايد در دوره هاي زماني كوتاهتر كامپيوتر خود را نظافت كنيد. براي كاهش صداي توليدي هم يك راه حل ساده وجود دارد. و آن كاهش سرعت يا دور فن در زماني است كه كامپيوتر در بار كامل كار نمي كند.  و زمانيكه به تهويه گرما با شدت بيشتري احتياج داريد. ( مانند زمانيكه يك بازي سه بعدي را اجرا مي كنيد يا كامپيوتر را Over Clock كرده ايد.) آنگاه احتمالاً مي خواهيد فن با سرعت بالا كار كند. اما چگونه مي توان اين كار را انجام داد؟

نسل جديد فن ها داراي سيستم كنترل سرعت هستند. بعضي از كمپاني ها فن هايي با سيستم كنترل دور براي كامپيوتر ساخته اند. يكي از آنها را مي توانيد در آدرس زير بيابيد.

www.coolermaster.com

پس از اينكه بر روي لينك بالا كليك كرديد بدنبال مدلهاي Aerogate و Musketter را چك كنيد.

مشكل اين جاست كه اين محصولات كمي گران هستند و ممكن است در ايران قابل دسترسي نباشند. بنابراين ما در اينجا نحوه اسمبل يك سيستم كنترل سرعت ساده را براي كامپيوتر ارائه ميدهيم. اين كار ساده تر از آن چيزي است كه فكر مي كنيد. و قيمت آن هم بسيار مناسب است. براي اين كار بايد با لحيم كاري قطعات الكترونيكي آشنا باشيد يا از كسي كه در اين زمينه مهارت دارد كمك بگيريد.

تنها چيزي كه لازم داريد و بايد خريداري كنيد يك پتانسيومتر 100 اهم خطي است كه در فروشگاههاي لوازم الكترونيكي به وفور يافت مي شود. همچنين به 60 سانتي متر سيم هم احتياج داريد. تا اتصالات لازم را انجام دهيد.

نحوه اتصال ساده است. سيم تغذيه فن بايد قطع شود و پتانسيومتر بين آن قرار مي گيرد. اين سيم براي سوكتهاي سه پين قرمز رنگ و براي سوكتهاي چهار پين زرد رنگ است. ( سوكتهاي سه پين به مادربرد و سوكتهاي چهار پين مستقيماً به منبع تغذيه وصل مي شوند.)

سر هاي سيمي را كه قطع كرده ايد لخت كرده و به پايه هاي پتانسيومتر لحيم كنيد. به خاطر داشته باشيد حتما بعد از پايان كار قسمتهاي بدون عايق را با نوار چسب برق عايق كاري كنيد. تا از اتصالي ناخواسته جلوگيري كنيد. براي دسترسي بهتر مي توانيد پتانسيومتر را در جلوي كيس نصب كنيد. تنها كاري كه لازم است بكنيد سوراخ كردن كاور پلاستيكي كيس است. شما مي توانيد براي هر فني كه صداي زياد دارد يك پتانسيومتر نصب كنيد ولي مراقب فن CPU باشيد و بهتر است روي آن اين كار را انجام ندهيد. نظر بدهید

 فيلترها و پايدار سازهاي برق شهر

بيشتر كاربران مي خواهند ( و بايد ) وسيله با ارزش برقي خود را حفاظت كنند. مثلاً يك كامپيوتر آنقدر ارزان نيست كه با اولين خرابي آنرا دور بيندازيد. پس بايد تمهيداتي براي حفاظت از كامپيوتر خود پيش بيني كنيد.

يكي از حفاظت هاي مهم حفاظت در برابر نوسانات الكتريكي يا نوسانات برق شهر است. همانطور كه مي دانيد كامپيوتر شما براي تغذيه مدارات مدارات الكترونيك خود از برق شهر استفاده مي كند. اختلالات شبكه توزيع برق بر كاركرد كامپيوتر شما تاثير مي گذارد. و حتي ممكن است باعث سوختن بعصي از قطعات آن شود.

هر كامپيوتر بايد يك منبع تغذيه كه حداقل به يك پايدار ساز ولتاژ مجهز است داشته باشد. پايدار ساز ولتاژ وسيله اي است كه در خروجي آن ولتاژ برق كمترين نوسان را داشته باشد. حتي اگر در ورودي آن نوسان زيادي وجود داشته باشد. بنابراين اگر در برق برق شهر اثرات صاعقه ديده شود، يا به هر دليلي كاهش يا افزايش ولتاژ داشته باشيم. بايد پايدار ساز آن را جبران كند تا به وسيله برقي صدمه اي وارد نشود.

متاسفانه اغلب پايدار سازهاي ولتاژ كه در بازار يافت مي شوند غير موثر هستند. آنها به طور موثر جلوي نوسانات برق را نمي گيرند. و بعضي از نوسانات را به سمت كامپيوتر راه مي دهند. به عبارت ديگر نمي توانند جلوي همه نوسانات برق را بگيرند.

اين ضعف پايدار ساز را به سادگي مي توان امتحان كرد. در حاليكه با كامپيوتر كار مي كنيد. يك لامپ 60 وات را به خروجي پايدار ساز وصل كنيد. شدت روشنايي لامپ نبايد در طول زمان تغيير كند. كم و زياد شدن نور لامپ نشاندهنده كم و زياد شدن ولتاژ است. و اين يعني پايدار ساز شما به خوبي عمل نمي كند.

يك پايدار ساز خوب ولتاژ گران است. حتي بعضي از انواع جديد آنها قابليت اتصال به پورت سريال كامپيوتر را دارند. و مي توان از وضعيت برق در خروجي پايدار ساز نموداري رسم كرد و تغييرات ولتاژ را در طول زمان بررسي كرد.

اما فيلتر هاي برق شهر تا حد امكان نويز موجود در برق شهر را حذف مي كنند. همانطور كه مي دانيد برقي كه كامپيوتر شما را تغذيه مي كند. مصرف كننده هاي ديگري مانند موتور هاي الكتريكي، يخچالها، كولر ها و... نيز تغذيه مي كند. كه هر كدام از آنها مي توانند عاملي براي توليد نويز يا نوسانات زود گذز باشند. بنابراين از فيلتر هاي AC در منبع تغذيه كامپيوتر ها و پايدار سازها ولتاژ استفاده مي شود تا از تجهيزات الكترونيكي كه به اين نوسانات حساس هستند حفاظت شود.

بنابراين اگر به پايدار ساز (استابلايزر) خود وسايل برقي ديگري متصل نمي كنيد، احتياجي به يك فيلتر اضافي نداريد چون خود پايدار ساز داراي فيلتر است. ولي اگر مثلاً براي كامپيوتر و يخچال از يك پايدار ساز مشترك استفاده كرده ايد، حتماً بايد يك فيلتر براي كامپيوتر خود قرار دهيد.  تا نوسانات يخچال سبب بروز مشكل در كامپيوتر نشود.

نكته اي كه بايد به آن توجه شود سيم تلفني است كه به مودم متصل مي شود و اگر ولتاژ اضافه يا نا خواسته اي روي آن بيفتد. مثلاً در اثر اتصالي اين سيم با سيم برق يا در هنگام رعد وبرق ولتاژ هاي گذرا كه بر روي خط تلفن ممكن است بيفتد مي تواند باعث سوختن مودم و حتي صدمه ديدن كامپيوتر شود. ولي معمولاً كسي به آن توجه نمي كند.

راه حل اين مشكل استفاده از يك فيلتر خط تلفن يا برق گير خط تلفن است كه بايد بين مودم و پريز تلفن قرار گيرد. بهترين فيلتر ها آنهايي هستند كه از برقگير گازي استفاده مي كنند. يعني اضافه ولتاژ در گاز تخليه مي شود.

LAN يا شبكه محلي

LAN  مخفف عبارت LOCAL AREA NETWORK يا شبكه كامپيوتري محلي است. LAN  يك سيستم ارتباطي سرعت بالاست كه براي اتصال كامپيوتر ها و ديگر تجهيزات ( مانند پرينتر، اسكنر، دستگاه كپي و ...) به يكديگر طراحي شده است. البته LAN  براي يك ناحيه كوچك مانند يك ساختمان يا يك شركت و مانند آن طراحي شده است. با اتصال چند شبكه محلي يا LAN  به يكديگر مي توانيد يك شبكه بزرگتر به نام WAN يا WIDE AREA NETWORK بسازيد. يك شبكه كامپيوتري به شما اجازه مي دهد تا از قطعات و تجهيزات كامپيوتري به طور مشترك استفاده كنيد.مثلاً مي توانيد در خريد تعداد زيادي تجهيزات گرانقيمت از قبيل پرينتر، DVD-WRITER و ... و برنامه هاي كاربردي صرفه جويي كنيد. چون مي توانيد آنها را بين چند كامپيوتر به اشتراك بگذاريد. برتري ديگر شبكه سهولت استفاده گروهي از اطلاعات است. به طوريكه از يك كامپيوتر مي توان اطلاعات مورد نظر به همه كامپيوتر ها انتقال داد. شبكه هاي محلي كه گاه به آنها شبكه هاي خانگي هم گفته مي شود تكنولوژي دستيابي اشتراكي را اجرا مي كنند. در همه اين شبكه ها مسير انتقال اطلاعات معمولاً كابل كوكسيال، كابل دو سيمه يا كابل فيبر نوري است وجود دارد. ارتباط فيزيكي با شبكه از طريق يك كارت شبكه يا يك كارت رابط شبكه يا NIC كه مخفف عبارات NETWORK INTERFACE CARD است انجام مي پذيرد. كارت شبكه كه يك قطعه سخت افزاري در داخل كامپيوتر است  امروزه به شكلهاي مختلف در بازار يافت مي شود. كابل شبكه در نهايت به كارت شبكه متصل است. بعد از اتصال سخت افزاري نرم افزار شبكه  ارتباط بين كامپيوتر ها و ديگر تجهيزات را كه هر كدام را يك ايستگاه مي ناميم مديريت مي كند. براي ارسال يك پيغام از يك كامپيوتر يا دريافت آن نرم افزار شبكه پيغام مزبور را به بسته هاي اطلاعاتي تقسيم مي كند. ( البته در صورتيكه پيغام براي قرار گرفتن در يك بسته اطلاعاتي بزرگ باشد.) هر بسته اطلاعاتي غير از اينكه حامل اطلاعات ماست داراي يك سر برگ و يك دنباله است. كه حامل اطلاعاتي خاص آن بسته و مقصد آن است. كه بوسيله اين اطلاعات مشخص مي شود كه بسته ها بايد كجا بروند و چگونه در مقصد به يكديگر متصل شوند.

كارت شبكه بسته هاي اطلاعاتي را روي شبكه با جرياني از اطلاعات با ايجاد تفييرات در سيگنال هاي الكتريكي ارسال مي كند. وقتي اطلاعات روي كابل شبكه در حال انتقال است هر كارت شبكه مقصد بسته هاي اطلاعاتي را چك مي كند. تا در صورت مطابقت آدرس خود با آدرس مقصد بسته اطلاعات آن را كپي كرده و به كامپيوتر يا دستگاه خود منتقل كند.

هر LAN  يا شبكه محلي توپولوژي يا چيدمان هندسي خود را دارد. سه توپولوژي پايه وجود دارد: باس (گذرگاه) ، رينگ (حلقوي)، استار(ستاره). بيشتر شبكه هاي محلي تركيبي از اين سه چيدمان هستند.

در توپولوژي باس همه دستگاهها به كابل مركزي يا همان باس متصل مي شوند.

در توپولوژي رينگ دستگاهها به يك حلقه بسته متصل شده اند. به طوريكه هر دستگاه به دستگاه بعدي متصل مي شود. اين يك توپولوژي قوي است به طوريكه در صورت بروز اشكال در يك دستگاه به احتمال زياد كل شبكه دچار مشكل نمي شود.

در توپولوژي استار يا ستاره همه دستگاهها به يك هاب (Hub) مركزي متصل مي شوند. و از طريق آن اطلاعات به مقصد هدايت مي شوند. اگر مقصد اطلاعات در داخل شبكه استار باشد هاب آن اطلاعات را به دستگاه مقصد كه مي تواند يك كامپيوتر، پرينتر يا ... باشد انتقال مي دهد ولي اگر مقصد خارج از شبكه استار باشد هاب اطلاعات را به يك روتر ارسال مي كند.

بسته به توپولوژي و تجهيزات و فورمت ارسال اطلاعات يك شبكه محلي كامپيوتري مي تواند تا سرعت 100Mbps به انتقال اطلاعات بپردازد.

رفع عيب از مادر برد

در بيشتر موارد مادر برد براي مشكلاتي كه ناشي از قطعات ديگر است مقصر شناخته مي شود.معمولاً مشكلات مربوط به مادر برد كمتر پيش مي آيد ( البته اين براي بازار فعلي ايران خيلي صدق نمي كند) بنابراين بايد مشكل اصلي را پيدا كرد.

در اينجا ليستي از آزمايشهايي است كه از مادر برد رفع اتهام مي كند.

آيا حداقل چيزهاي كه براي بوت شدن كامپيوتر لازم است وجود دارند؟ حداقل اجزاء براي بوت شدن عبارتند از: يك مادر برد، پروسسور، مقدار كافي حافظه (RAM)، يك كارت گرافيك و درايو براي بوت شدن اگر يكي از اين اجزا موجود نباشد سيستم شما كار نخواهد كرد. آيا همه اين اجزاء به درستي متصل شده اند؟

در موقع بروز اشكال ابتدا سعي كنيد قطعات را يك به يك جايگزين كنيد تا به قطعه مشكل دار برسيد آيا جامپرها به درستي قرار گرفته اند؟ شما بايد جامپرها را براي نوع، سرعت، ولتاژ و سرعت باس CPU و ديگر مشخصات آن در جاي خود قرار دهيد هر چند تعداد زيادي از مادربردهاي امروزي به طور اتوماتيك اين كار را انجام مي دهند. هميشه دستور العمل (دفترچه همراه) مادربرد را بخوانيد و در نظر داشته باشيد اگر تغييراتي در BIOS سيستم انجام داده ايد آن را به حالت DEFAULT برگردانيد. آيا وضع ظاهري مادر برد مشكلي ندارد؟ هيچگونه شكستگي يا پينهاي خم شده وجد ندارد؟  آيا منبع تغذيه مشكل ندارد؟ اگر شما قطعه اي را ارتقا داده ايد يا قطعه اي را به سيستم اضافه كرده ايد ممكن است توان منبع تغذيه براي شما براي تأمين توان مورد نياز قطعه جديد كافي نباشد. توان معمول براي كامپيوتر معمولي 250 الي 300 وات مي باشد.

عيب يابي اجزاي ديگر كامپيوتر:

در اينترنت جستجو كنيد و ببينيد آيا مادربردهاي از خانواده مادربرد شما مشكل خاصي ندارد؟ وب سايت كارخانه سازنده را چك كنيد و ببينيد آيا هيچ تغييرات و UPDATE اي براي مادر برد شما در نظر گرفته شده است؟

مشكلات صفحه كليد

اگر پيغام خطايي ناشي از پيدا نشدن صفحه كليد دريافت كرديد ابتدا مطمئن شويد صفحه كليد به خوبي متصل شده است

چيپهاي كنترلر كي برد را امتحان كنيد اگر به نظر مي رسيد كه آنها صدمه ديده اند ممكن است احتياج به تعويض چيپها يا كل مادربرد داشته باشيد.

مشكلات CMOS

در شرايط به خصوص ممكن است لازم باشد كه CMOS را پاك كنيد بعضي مواقع كه شما براي بوت شدن سيستم كلمه عبور ( password) تعيين كرده ايد و آنها را فراموش كرده ايد يا بعضي مواقع BIOS را به گونه اي تنظيم كرده ايد كه مشكلاتي براي سيستم بوجود آورده و نمي توانيد آن را درست كنيد اين راه مفيد است. در بعضي مادربردها پاك كردن حافظه CMOS مادربرد باعث دردسر است زيرا تنظيم دوباره آن مشكل است و شايد به ياد آوردن كلمه عبور راحتتر باشد ولي در مادربردهاي امروزي معمولاً اين مشكل كمتر است چند راه براي پاك كردن حافظه CMOS وجود دارد بعضي از مادربردها جامپرهايي براي پاك كردن CMOS دارند كه احتمالاً  در دستور العمل استفاده از مادر برد به آن اشاره شده است جامپر را يك لحظه برداشته و دوباره سر جايش بگذاريد و CMOS پاك مي شود. در زمان انجام اين كار مطمئن شويد كه سيستم شما از تغذيه برق جدا شده است و بنابراين هيچ ولتاژي روي مادربرد نيست.

راه طولاني تر اين است كه باطري سيستم را از محل خود خارج كنيد اين عمل بايد دو روزي طول بكشد راه غير ايمن و سريعتر اين است كه بعد از برداشتن باتري مثبت و منفي جايگاه باتري را بوسيله يك سيم به يكديگر متصل كنيد. سپس دوباره آن را در جاي خود قرار دهييد اگر باطري مادربرد شما  قابل برداشتن نيست بايد با نمايندگيهاي مادربردتان تماس بگيريد.

زمان و تاريخ در سيستم به درستي نمايش داده نمي شود تنظيمات به هم ريخته يا خطاي Dead Battery دريافت مي كنيد رفع اين اشكال ساده است عمر باطري تمام شده است و بايد آن را عوض كنيد.

من نمي توانم وارد setup كامپيوتر شوم:

هر كامپيوتري كليدهاي بخصوصي براي وارد شدن به setup را دارد و اين به سازنده BIOS و نسخه آن بستگي دارد. اما بلافاصله بعد از روشن كردن كامپيوتر كليدهايي كه براي وارد شدن به SETUP لازم است را مي توانيد ببينيد. در بيشتر مواقع اين اطلاعات در پايين صفحه مانيتورتان قابل نمايش است و معمولاً‌به اين صورت نمايش داده مي شود:

press "--------" to enter setup يا

"------" is the key to hit

من تغييراتي در تنظيمات CMOS داده ام ولي اين تغييرات اعمال نمي شود

در زمان خروج از CMOS setup مطمئن شويد كه گزينه "save and exit" را انتخاب كرده و كليد enter را فشار دهيد در صورتي كه شما گزينه "exit without saving" را انتخاب كرده باشيد با اين مشكل مواجه مي شويد.

مادربرد شكسته است؟

اگر مادر برد خميده شده است آن را به حالت اول برگردانيد. ولي اگر مادربرد واقعاً شكسته است كاري نمي توانيد بكنيد و بايد يك مادربرد جديد بخريد

DVD

DVD-ROM ها مدتي است كه  وارد عرصه رقابت شده اند وبا امكانات بيشتر و با سازگاري با انواع بافت CD و قابليت خواندن DVD   بازار CD-ROM ها را در دست مي گيرند ديگر كمتر شركت معتبري را مي توان يافت كه CD-ROM توليد كند بنابراين در زمان خريد CD-ROM خوب فكر كنيد.

يك DVD با قابليت ذخيره سازي 17 گيگا بايت (در انواع دو لايه و دو رويه ) ظرفيتي برابر 26 CD معمولي 665 مگابايتي دارد. اطلاعات روي DVD  مانند CD روي يك شيار( پيت ) حلزوني رايت مي شود.هر چه طول پيت كوچكتر و قطاع فشرده تر باشد ظرفيت بيشتر است (حداقل طول پيت روي DVD برابر 4/0 ميكرو متر و رويCD برابر 9/0ميكرومتر است فاصله قطاعها روي DVD برابر 74/0 ميكرو متر و روي CD برابر6/1ميكرومتر است.)

درDVD به همين ترتيب طول موج پرتو ليزر از 780 نانو به 650 تا 635 نانومتر كاهش پيدا كرده مي توان گفت كه سرعت خواندن ديسك گردانهاي DVD  از ديسك گردانهاي CD  بيشتر است.مثلاً سرعت يكي از مدلهاي توشيبا بدون سر و صداي عجيب و غريب به 26 مي رسد.

ديسك گردانهاي DVD-ROM كنوني متعلق به نسل سوم هستند و مي توان آتها را بدون هيچ مشكلي تحت ويندوز نصب كرد. اين دستگاهها DVD را با سرعت 4X يا 5X مي خوانند. سرعت خواندن CD  در آنها به 24X تا 32X مي رسد .

جايگزين شدن دستگاههاي نسل سوم با نسل دوم كارايي را تا حد زيادي بالا مي برد. آهنگ انتقال داده در محصولات نسل دوم 2700 كيلو بايت بر ثانيه است در حاليكه در محصولات جديد به 6000 كيلو بايت بر ثانيه مي رسد.

همين وضعيت در خواندن CD نيز صادق است: سرعت خواندن در مدلهاي نسل دومي 10 تا 12 برابر است در حاليكه در محصولات جديد به 6 برابر رسيده اكثريت ديسك گردانهاي DVD از نظر ربع خطا ضعف دارند.

آهنگ انتقال داده در ديسك گردانهاي مربوط به نسل سوم حداكثر 6 مگابايت بر ثانيه است بنابراين يك رابط E-IDE با آهنك انتقال خداكثر 16 مگابايت بر ثانيه براي اتصال آنها كافي است البته برخي توليد كنندگان اين دستگاهها رابا رابط SCSI ساخته اند.

به اين نكات توجه داشته باشيد:

·        به كيفت مكانيزم تصحيح خطا اهميت دهيد. با خوب بودن ا ين مكانيزم برخي خطاهاي ناشي از خراشهاي سطح ديسك و لكه هايي چون اثر انگشت تصحيح ميشوند چنين چيزي از چند كيلو بايت سرعت بيشتر بهتر است.

·        به ميزان تجملي كه نياز داريد فكر كنيد برخي كليدها كه براي ساده سازي پخش CDهاي صوتي در نظر گرفته شده اند فقط روي گروهي از ديسك گردانها وجود دارد.

·        چيزهايي كه همراه باد يسك گردان عرضه مي شود بسته به مارك آن تفاوت دارد ولي معمولاً يك دفترچه راهنما چند پيچ براي نصب و كابلهاي داده و صوتي همراه ديسك گردان وجود دارد.

·        بر سازگاري دستگاه تاكيد داشته باشيد براي اطمينان از آينده سازگاري با بافتهاي قبلي CD و سيستمهاي مختلف فايل را بايد به عنوان  پيش فرض در نظر داشته باشيد.ديسك گردانهاي كنوني از نسل سوم از اطمينان خوبي برخوردارند.

كارت گرافيك:

سه وسيله در يك كارت ويديويي:

كارت گرافيك شما به اندازه صفحه نمايش شما مهم است و بيشتر مواقع ناديده گرفته مي شود در طول سالهاي 1999 تا كنون كيفيت كلي كارتهاي گرافيكي ارتقا يافته است قبل از آن توليدات كم قابليتي در بازار بود اين مقاله را دنبال كنيد تا در مورد كارتهاي گرافيك كامپيوتر خود بيشتر بدانيد يك كارت گرافيك اصولاً يك رابط يا يك كارت قابل تعويض يا قابل توسعه در كامپيوتر شما است بنابراين مي تواند با يك كارت ديگر جايگزين شود ( مادر برد بايد داراي اسلات AGP باشد ) كارت گرافيك همچنين مي تواند به صورت onboard باشد كه در كامپيوترهاي شخصي lap top يا مادربردهاي عمومي تر استفاده مي شود كه قابل تعويض نيستند. بنده يك دليل روشن براي يك كارت گرافيك قابل تعويض در كامپيوتر خود دارم هر چند يك مادربرد مدرن مي تواند داراي يك چيپ ست گرافيكي عالي باشد شما فقط بايد بدانيد كدام يك!

بدون توجه به اينكه آيا كارت گرافيكي onboard يا قابل تعويض است رابط گرافيكي از سه قسمت تشكيل شده است:

• يك چيپ ست گرافيكي با ماركهاي معتبر ( ATI , Matrox , Nivadia , S3 , Intel نامهاي شناخته شده در زمينه هستند ) چيپ ست گرافيكي سيگنلهايي را كه مانيتور بايد از يك تصوير دريافت كند مي سازد.
• انواعي از RAM ( كه انواع معمول آنها مانند: EDO , SGRAM يا VRAM هستند) حافظه RAM براي اينكه بتواند تصوير كامل صفحه نمايش را در هر لحظه بخاطر بياورد لازم است. كارت گرافيك ممكن است از حافظه اصلي مادر برد استفاده كند.
• يك RAMDAC چيپي كه سيگنالهاي ديجيتال را به آنالوگ تبديل مي كند اگر شما از مانيتورههاي FLAT PANEL ديجيتال استفاده مي كنيد احتياجي به تابع RAMDAC نداريد

كارت گرافيكي CPU  را پشتيباني مي كند:

كارت گرافيك يك تابع پشتيباني براي CPU دارد و آن پروسسوري مانند CPU  است. اگر چه اين پروسسور اختصاصاً براي كنترل تصوير صفحه نمايش ساخته شده است.

شما مي توانيد كامپيوتري بسازيد كه چيپ كنترل گرافيكي را نداشته باشد و وظيفه آن را به عهده CPU بگذاريد. ولي CPU دائماً اشغال خواهد شد و نرم افزاري را اجرا مي كند كه بايد تصوير مانيتور را توليد كند.

رم در كارت گرافيك :

كارتهاي گرافيك معمولاً مقدار معيني RAM دارند كه به آن فريم بافر هم گفته مي شود امروزه كارتهاي گرافيك مقدار زيادي رم دارند اما قبل از آن مهم است كه بدانيم:

• چه ميزان RAM ؟ اين براي عمق رنگ در رزولوشن بالا اهميت دارد.
• چه نوع RAM ? اين براي سرعت بالا لازم است

رم گرافيكي براي نگهداري تصوير بزرگ مانيتور در حافظه لازم است. CPU اطلاعاتش را به كارت گرافيك مي فرستد. پروسسور كارت گرافيك يك تصوير براي مانيتور مي سازد و آن را در RAM گرافيك ذخيره مي كند. اين تصوير يك bitmap بزرگ است. براي update مداوم تصوير مانيتور استباده مي شود

مقدار RAM:

كارت گرافيكهاي قديمي تر معمولاً داراي 1و 2و4 مگابايت حافظه يا بيشتر بودند. واقعاً چقدر حافظه لازم است؟ حداقل احتياج ميزان رزولوشني است كه روي مانيتورتان مي خواهيد. براي يك استفاده دو بعدي معمولي رنگهاي 16 بيت كافي است. اجازه بدهيد نگاهي به ميزان RAM لازم براي رزولوشنهاي مختلف بيندازيم:

توجه داشته باشيد كه 100 درصد RAM گرافيكي براي ذخيره Bitmap استفاده نمي شود بنابراين يك مگا بايت براي نشان دادن يك تصوير 800 در 600 با عمق رنگهاي ( تعداد رنگ ) 16 بيت كافي نيست. همانطور كه در محاسبات بالا اين نشان داده شده است بنابراين اگر شما رم گرافيكي بالاتري از ميزان متناظر با رزولوشن مورد نظر ( در جدول بالا ) داشته باشيد افزايش سرعت را مشاهده خواهيد كرد مثلاً اگر از يك رم گرافيكي 4 مگابايت به جاي 2 مگابايت براي رزولوشن 800 در 600 استفاده كنيد افزايش سرعت را حس خواهيد كرد در اين حالت اطلاعات مي توانند به طور همزمان از روي رم خوانده شوند و روي آن نوشته شوند كه براي هر كدام از cell هاي متفاوت رم گرافيكي استفاده مي شود.

استفادهاي سه بعدي:

براي پاسخ به تقاضاي زيادي كه براي كيفيت بالاي تصوير سه بعدي وجود داشت كارتهاي گرافيكي با رم گرافيكي 16 و 32 مگابايت وارد بازار شدند و آنها از اينترفيس ( اسلات ) AGP براي پهناي باند بيشتر دسترسي به حافظه اصلي استفاده كردند.

VRAM:

به طور خلاصه همه انواع رمهاي معمول مي توانند در كارتهاي گرافيكي استفاده شوند. اكثر كارتهاي گرافيكي از انواع خيلي سريع رمهاي معمولي استفاده مي كنند بعضي كارتهاي حرفه اي ( مانند Maxtor Millennium 2 ) در گذشته از چيپ هاي اختصاصي VRAM يا Video Ram) استفاده مي كردند. اين يك نوع رم بود كه فقط روي كارتهي گرافيكي استفاده مي شد در اصل يك VRAM از دو سلول رم معمولي ساخته شده است كه به يكديگر متصل شده اند. بنابراين شما از رم دو برابر استفاده مي كنيد. همچنين قيمت VRAM دو برابر انواع ديگر است. ويژگي برتر سلول دوتايي اين است كه به Video processor اجازه مي دهد كه به طور همزمان  كه اطلاعات قديمي را مي خواند اطلاعات جديد را در همان آدرس بنويسد. بنابراين VRAMدو دروازه دارد كه مي تواند در يك زمان فعال شود و به طور چشمگيري سريعتر كار مي كند.

UMA و DVMT:

در مادر برد هاي قديمي تر كنترلر گرافيكي به صورت on board بود. از SMBA كه مخفف ( Shared Memory Buffer Architecture ) يا UMA كه مخفف ( Unified Memory Architecture ) مي باشند قسمتي از رم سيستم كه براي استفاده به عنوان رم گرافيكي اختصاص يافته و استفاده مي شد اما اشتراك گذاشتن حافظه خيلي كند بود و استانداردهاي آن جالب توجه عموم نبود. يك ويرايش جديد از اين نوع در اينتل ساخته شد كه چيپ ست 810 نام داشت و بهتر از آن 815 بود. كه كنترل گرافيكي را در خود داشت و قسمتي از رم سيستم را به عنوان رم گرافيكي استفاده مي كرد اين سيستم به نام D.V.M.T كه مخفف (Dynamic Video Memory Tecbology ) بود، شناخته شد.

RAMDAC:

همه كارتهاي گرافيكي قديمي يك چيپ RAMDAC داشتند كه سيگنالها را از ديجيتال به آنالوگ تبديل مي كرد. مانيتورهاي CRT با سيگنال آنالوگ كار مي كنند كامپيوتر شما با اطلاعات ديجيتال ( صفر و يك ) كه به رابط گرافيكي فرستاده مي شود كار مي كند قبل از اينكه اين سيگنالها براي مانيتور فرستاده شوند بايد تبديل به آنالوگ شوند كه اين عمل در خروجي كارت بوسيله RAMDAC انجام مي گيرد.

توصيه ما براي يك RAMDAC خوب به قرار زير است:

• يك چيپ خارجي كه داخل چيپ VGA نباشد.
• clock speed برابر 250-360 مگا هرتز

انتقال حجم سنگين اطلاعات:

در گذشته كارتهاي گرافيكي بودند كه flat بودند اين كارتها هوشمند نبودند. آنها اطلاعات و سيگنالها را از CPU دريافت مي كردند و آنها را به مانيتور انتقال مي داند و كار ديگري انجام نمي دادند. CPU بايد همه محاسبات لازم را براي خلق تصوير مانيتور انجام مي داد.

با توجه به اينكه هر تصوير صفحه نمايش يك Bitmap بزرگ بود CPU بايد مقدار زيادي اطلاعات را براي هر تصوير جديد از RAM به كارت گرافيك انتقال مي داد.

به زودي اينترفيسهاي گرافيكي مانند ويندوز محبوبيت پيدا كردند و با اين كارتها كامپيوترهاي شخصي بسيار كند بودند زمانيكه CPU انرژي زيادي براي توليد تصوير صفحه نمايش بكار مي برد اين طبيعي بود. ميتوان حجم اطلاعات لازم را محاسبه كرد يك تصوير با رزولوشن 1024 در 768 با عمق رنگ 16 بيت يك Bitmap با حجم 1.5 مگابايت است كه به صورت زير محاسبه ميشود:

1024x768x2 byte

با هر تعويض تصوير ( با فركانس مثلاً 75 هرتز در هر ثانيه 75 تصوير خواهيم داشت ) احتياج به انتقال 1.5 مگا بايت تصوير هست و اين انرژي كامپيوتر را هدر ميدهد به خصوص زمانيكه در حال اجراي يك بازي ( game ) هستيد ولي در كارتهاي گرافيك امروزي اين  محاسبات در كارت گرافيك انجام مي شود.

مانيتور CRT

يك مانيتور CRT قديمي از يك لوله به شكل Wh استفاده ميكند كه شبيه يك بطري شيشه اي بزرگ است. 3 تفنگ الكتروني در سمت باريك آن قرار دارند آنها الكترونها را به سمت صفحه بزرگ مسطحي كه در برابر تماشاگر قرار دارد شليك مي كنند.

در داخل صفحه اي كه ما به آن نگاه مي كنيم بوسيله لايه نازكي از فسفر به صورت نقطه اي پو شانده شده است آنها در گروههاي 3 تايي مرتب شده اند يك قرمز ، يك سبز و يك نقطه فسفري آبي. آنها با يكديگر يك پيكسل را مي سازند. اين نقاط زماني روشن مي شوند كه كه بوسيله الكترونها از طرف تفنگ الكتروني ضربه مي زنند. هر كدام از اين تك نقطه ها بوسيله يك پرتو الكترون ضربه مي خورند

هر چه پرتو الكترون قويتر باشد نقاط نوراني تر مي شوند. آنها شروع به سياه شدن مي كنند اما زمانيكه اشعه به تمام قدرت خود رسيد نقاط به رنگ قرمز سبز و آبي  در مي آيند.

اشعه الكتروني بوسيله ميدان مغناطيسي هدايت مي شود كه به اشعه انحنا مي دهند بنابراين آنها دقيقاً به نقطه مطلوب اصابت مي كنند.

اشعه هاي الكترون به سرعت صفحه نمايش را جارو مي كنند. هر كدام از سه تفنگ الكتروني بايد بدون وقفه تك نقطه هاي ( هر يك از نقطه هاي رنگي به تنهايي ) مقصد را از چپ به راست خط به خط از بالا به پايين اسكن كنند و اين كار را معمولاً 70 تا 85 بار در ثانيه انجام  مي دهند. شدت اشعه هر تفنگ الكتروني براي هر تك نقطه مي تواند تنظيم شود تا رنگ نهايي را ايجاد كند.

يك صفحه معمولي يك مانيتور CRT مي تواند از 480000 پيكسل كه به آن تصوير 600*800 مي گويند. در هر خط افقي 800 نقطه وجود دارد و 600 خط از بالا تا پايين صفحه مانيتور CRT وجود دارند كه مجموعاً 480000 پيكسل مي شود.

رزولوشنهاي بالاتر:

تعداد پيكسلهاي بيشتر در صفحه نمايش براي ما امكان رزولوشنهاي بالاتر را فراهم مي كند و با يك رزولوشن بالاتر ممكن است تصوير واضح تر شود.

پايين ترين رزولوشن در كامپيوترهاي شخصي كه براي مصارف بر اساس متنهاي DOS مورد استفاده قرار مي گيرد 480*680 پيكسل است و به آن يك تصوير VGA  مي گويند. VGA يك تصوير استاندارد بود تا اينكه وارد بازار شد قبل از آن استانداردهاي پايين تري هم وجود داشت مانند CGA.

همانطور كه كامپيوتر هاي شخصي قدرتمند تر مي شدند حوالي سال 1990 تقاضا براي صفحه نمايش با رزولوشن بيشتر افزايش يافت. ويندوز يك محيط گرافيكي است و به خوبي در رزولوشنهاي بالا كار ميكند همچنين بازيهايي زيادي وجود داشتند كه احتياج به رزولوشن بالايي داشتند. به هر حال آخرين استاندارد واقعي كه روي كامپيوترهاي شخصي به كار گرفته شد VGA بود. و بهينه ساريهاي كه در رزولوشن انجام گرفت بر اساس VGA بود و اصطلاحات SVGA يا SUPER VGA كه بعدها استفاده شد بر همين اساس بود بعدها XGA و نامهاي ديگري آمدند كه هر كدام رزولوشنهاي متفاوتي را تعريف مي كردند.

در حقيقت اصطلاحات SVGA , XGA خيلي مورد استفاده قرار نمي گيرند. در عوض ما به رزولوشن، فركانس تصوير و رنگ توجه مي كنيم. اما اجازه بدهيد در مورد رزولوشن بحث كنيم. رزولوشن با اندازه صفحه مانيتور رابطه دارد هر چه مانيتور بزرگتر باشد امكان دستيابي به رزولوشن بالاتر بيشتر است در زير جدولي از رزولوشنهاي مختلف را مي بينيد.